آرماتور تقویتی و حداقل و حداکثر در مقاطع تیر ستون

armatoor-0009

– مطابق بند ۹-۲۰-۳-۲-۱ در تمامی‌مقاطع عضو خمشی نسبت آرماتورها هم در پایین و هم در بالا ،نباید از۱٫۴/fy  کمتر  و نسبت آرماتور کششی نباید از ۰٫۰۲۵ بیشتر اختیار شود..حداقل دو میلگرد با قطر مساوی یا بزرتر از ۱۲ میلیمتر باید هم در پایین و هم در بالای مقطع در سراسر طول ادامه یابد.

– در ستون‌ها با معرفی آرایش و ابعاد میلگردها ظرفیت مقطع ستون کنترل می‌شود.اما در تیرها مساحت میلگرد طولی بالا و پایین مقطع محاسبه شده واز تفاوت میزان مساحت میلگرد‌های طرح شده در تیر با حداکثر میلگردهای مجاز استفاده در تیر‌ها ،میزان آرماتور‌های تقویتی محاسبه خواهد شد.

ضوابط آیین نامه در مورد حداکثر درصد میلگرد در ستونهای قاب بتنی با شکل پذیری متوسط  برابر ۶% و حداقل میلگرد مقطع ستون بابر ۱% میباشد. این مقدار طبق تبصره ب بند۱۸-۴-۲-۱ آیین نامه مبحث ۹ در نواحی وصله‌ها میبایست نصف درصد حداکثر میلگرد رعایت شود و چنانچه از آرماتور طولی  نوع S400استفاده شود نسبت آرماتور در خارج از محل وصله به ۴٫۵% محدود میشود .

 دو روش اجرایی برای تعیین تعداد و طول ارماتورهای طولی و  تقویتی:

در روش اول به کمک خروجی های Etabs ، پس از نمایش خروجی مربوط به سطح مقطع آرماتورها در نرمافزار ، ابتدا طبق رابطه مندرج در آئین نامه بتن ایران سطح مقطع آرماتور خمشی حداقل برای تیربا ابعادی که درابتدا تعریف کردیم  تعیین می شود .  (Asmin=1.4*b*d/fy) عدد حاصله بر حسب میلیمتر مربع است . این عدد را بر سطح مقطع میلگردی که قصد داریم از اون به عنوان آرماتور سراسری استفاده کنیم تقسیم کرده و عدد حاصل را به بالا گرد می‌کنیم . (مثلاً آرماتور نمره ۱۸ ، ۲۰ یا ۲۲ ) این تعدادآرماتور ، آرماتور سراسری میباشد که در تمام طول تیر قرار داده می‌شود . حال سطح مقطع این آرماتور سراسری را از مقدار سطح مقطع آرماتور ایستگاههای نشان داده شده روی تیرها کم می‌کنیم. عددی که حاصل میشود سطح مقطع آرماتور تقویتی در ایستگاه مورد نظر است که می‌توان بر حسب نمره آرماتور  تقویتی مصرفی تعداد آنرا تعیین کرد . در ایستگاههایی که سطح مقطع آرماتور سراسری تیر از عدد ثبت شده در ایستگاههای روی تیر بیشتر است نیاز به تقویتی نیست و همان ارماتور سراسری کفایت می‌کند . در عمل سه ایستگاه داریم . دو سر تکیه گاه و وسط دهانه . معمولاً رایج است برای سهولت در اجرا در وسط دهانه آرماتور تقویتی نمی‌گذارند و تقویتی‌ها را در تکیه گاهها قرار می‌دهند . برای این کار شاید مجبور شویم سطح مقطع آرماتور سراسری رامقداری بیشترازآرماتورحداقل بگیریم تا در وسط دهانه نیاز به تقویتی نباشد . اما برای تعیین طول تقویتی‌ها روش اصولی استخراج دیاگرام ممان تک تک تیرها از نرم افزار و تعیین طول تقویتی‌ها از روی انهاست که جهت وقتگیر بودن در اجرا از روشهای ساده شده و اجرایی دیگری استفاده می‌شود که برگرفته از همان روشهای اصولی هستند و حجم محاسبات را کاهش داده و کار مهندس محاسب را ساده می‌کنند. مثل شکلی که در صفحه ۲۶۶ کتاب بتن مسلح طاحونی فصل پیوستگی و مهاری امده است و یک طرح اجرایی برای تعیین طول تقویتی‌ها در تکیه گاه و وسط دهانه برای دهانه های میانی و کناری ارائه می‌دهد .

– اما در روشی دیگر پس از گرفتن خروجی طراحی از Etabs ،طبق آیین نامه مبحث ۹ در بند ۹-۲۰-۳-۱-۲-۳ باید به اندازه ۵/۱ میزان آرماتور طولی در برنامه در تکیه گاه قرار گیرد ،این مقدار آرماتور طولی را به صورت سر تاسری بندازید. مثلا اگر عدد گوشه ای ۲۰ و عدد وسط ۷ همون ۷ سانتی متر مربع رو به تعداد آرماتور سرتاسری تبدیل میکنیم و بقیه رو تقویتی میندازیم. برای آ رماتور‌های تقویتی میبایست به مقدار L/3 از هر طرف دهانه ادامه دهیم . قطع عملی به مقدار ارتفاع موثر مقطع و ۱۲ برابر قطر ارماتوری که قطع میشود، بیشتراز قطع تئوری است.

نحوه تعیین نمره و تعداد و فواصل خاموتها در تیر به کمک خروجی نرم افزار :

معمولا ضوابط خاموت گذاری در ناحیه ویژه در تیرها(۲  برابر ارتفاع تیرh) باعث میشود که حداقل مقدار سطح مقطع مورد نیازبرای آرماتور برشی در تیرها از مقدار نتیجه داده شده در نرم افزار بیشتر شده که معمولا از آرماتور ۱۰ و توجه به حد اکثر فواصل الزام شده برای خاموت گذاری در ناحیه ویژه(حداکثر فاصله=h/4) و ناحیه عادی (حداکثر فاصله=h/2 )در تیر خاموت گذاری انجام میگیرد.

– تیرهایی که بصورت مفصلی مدل شده اند(اتصالات تیر به تیر)نیازی به رعایت ناحیه ویژه درخاموت گذاری نیست زیرا زلزله تاثیری نداشته و نیازی به رعایت ضوابط ویژه نیست و از خاموت گذاری یکنواخت بر مبنای برش حداکثر انتهایی استفاده میکنیم.

– میلگردهای طولی تیر‌ها و ستون‌ها و میلگردهای پی از جنس AIII میاشد و میلگرد‌های عرضی AII  و هر دو آجدار فرض میشود.(معمولا میلگردهای طولی مرغوب تر از عرضی هستند). استفاده از میلگرد‌های AIIIبرای میلگرد عرضی به جهت سختی زیاد آن در نواحی خم میلگرد موجب ترک میگردد. میلگرد‌های طولی و عرضی دیوار برشی از جنس AII میباشد.

– برای میلگردهای اصلی تیرو و ستون‌ها پوشش میلگرد تا روی خاموت حداقل ۳٫۵ سانت میباشد در حالیکه برای آرماتورهای اصلی پی این مقدار حداقل ۵ سانت میباشد.پی‌ها با توجه به اینکه با خاک تماس دارند باید پوشش خالص بیشتری نسبت به تیر و ستون‌ها داشته باشند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

انسانی؟!؟! * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.