آزمایش اسلامپ 2

مجموعه اسلامپ از وسایل زیر تشکیل شده است :

  1. مخروط اسلامپ با رنگ استاتیک (Slump Cone)
  2. کوبه اسلامپ فلزی (Tamping Rod)
  3. خط کش فلزی (Steel Ruler)
  4. صفحه زیر (Base Plate)
  5. قیف اسلامپ (Slump Cone Funnel)

کاربرد و روش آزمایش اسلامپ

برای اندازگیری میزان خمیروارگی بتن از تست اسلامپ استفاده می شود . این تست مربوط به نمونه‌های با خمیروارگی متوسط و بالا می باشد .

این تست به این صورت اجرا می شود که مخروط اسلامپ را با بتن تازه مخلوط شده پر می کنید ، سپس میله ضربه زن را در سه عمق در آن فرو می کنید . پس از پر شدن بتن تا سر مخروط ، مخروط برداشته شده و ریزش بتن بلافاصله اندازگیری می شود .

 

تشریح کلی آزمایش اسلامپ :

ابتدا با استفاده از نسبت‌های تعیین شده در طرح اختلاط مقادیر شن و ماسه و سیمان و آب را به همان مقدار وزن کرده و شن و ماسه و سیمان را داخل پنی ریخته ، خوب با هم مخلوط کرده و سپس آب را به آن اضافه کرده و خوب به هم می زنیم تا دانه‌های ریز و درشت با هم مخلوط شوند ، و پس از آماده شدن مخلوط قالب اسلامپ را مرطوب نموده در محل نمناک ، صاف و تخت ، که نتواند رطوبت را جذب کند ، قرار دهید . پای خود را بر روی تکیه گاه‌های دو طرف مخروط قرار دهید و مخلوط تهیه شده را در 3 لایه در مخروط اسلامپ بریزید و هر لایه را با 5 ضربه پله اسلامپ بکوبید . ارتفاع هر لایه پس از تراکم باید تقریبا یک سو ارتفاع قالب باشد .( مطابق استاندارد شماره 492 ایران باید در سه مرحله حجم قالب را پر کند در هر مرحله تقریبا یک سوم حجم پر می شود . ) تا ارتفاع 6.5 سانتی متر قالب تقریبا کپی سوم حجم و تا ارتفاع 15 سانتی متری قالب تقریبا دو سوم حجم قالب می باشد . ) برای لایه ی زیرین لازم است که کوبه را قدری به سمت ذاخل کج کرده و بعضی از ضربه‌ها را به طور مارپیچی از محیط به سمت مرکز وارد نمایید. در لایه زیرین ضربه‌ها باید تا عمق آن لایه نفوذ کنند و 2 لایه دیگر را به ترتیبی متراکم کنید که ضربه‌ها اندکی در لایه قبلی نفوذ نماید . قبل از متراکم ساختن لایه فوقانی باید قالب را به اندازه کافی از بتن پر نمود . چنانچه پس از متراکم ساختن لایه فوقانی سطح بتن پایین تر از لبه‌های قالب قرار گیرد مجددا مقداری بتن روی آن ریخته و سطح قالب را با میله توسط حرکات اره ای و غلطکی صاف کنید . دستگیره‌های مخروط اسلامپ را بگیرید و آن را به آرامی بالا بکشید . بالا کشیدن قالب باید ظرف 5 تا 10 ثانیه بدون اینکه حرکت جانبی یا چرخشی به قالب و بتن وارد شود انجام گیرد . استاندارد 492 ایران در بند 3 بیان می کند که عمل بلند کردن قالب باید تقریبا 5 ثانیه و یا یک حرکت مداوم رو به بالابدون آنکه هیچگونه حرکت جانبی یا دورانی به بتن منتقل شود انجام گیرد . پس مخروط را در کنار بتن فرو نشسته قرار دهید و میله اسلامپ را بر روی آن بگذارید و اسلامپ را با محاسبه تفاضل ارتفاع قالب از بالاترین ارتفاع بتن پس از برداشتن قالب تعیین کنید( طبق بند 4 استاندارد 3202 ایران) این مقدار باید به دقت نزدیک به 5 میلی متر محاسبه گردد . چنانچه پس از برداشتن قالب ، بتن درهم فروریخته و یا از یک طرف بریزد باید از نتیجه آزمایش صرف نظر کرده و نسبت به انجام آزمایش مجدد با استفاده از بخش دیگری از نمونه بتن اقدام کرد . اگر دوباره چنین وضعیتی اتفاق افتاد ، نتیجه می گیریم که بتن از حالت خمیری و چسبندگی لازم برای انجام آزمایش اسلامپ برخوردار نیست .

استاندارد 492 ایران محلی را برای اندازه گیری مشخص ننموده است . آیین نامه BS1881:83 بخش 102 چنین بیان نموده که برای تعیین اسلامپ بتن میزان فرو نشستن بتن را تا بلند ترین نقطه آن سنجیده شود .

آیین نامه ASTMC143-90a برای تعیین اسلامپ بتن میزان فرو نشستن بتن را تا محل جا به جا شده مرکز اصلی بتن در نظر می گیرد. این آزمایش از شروع تا پایان نباید بیش از برداشتن قالب :

1- افت طبیعی یا اسلامپ صحیح : دارای روانی خوب تا عالی بوده ( در حدود 5 اینچ )

2- افت برشی : با کاهش ارتفاع بتن و بریده شدن کناره بتن و ریزش آن ( تقریبا نیمی از مخروط در امتداد سطح شیب دار می لغزد . ) در این حالت نتیجه آزمایش را مردود شمرده و باید دوباره آزمایش را از بخش دیگری از بتن انجام داد چنانچه در آزمایش دوم میز ریزش یا لغزش بخش دیگری از بتن انجام داد چنانچه در آزمایش دوم نیز ریزش یا لغزش بخشی از نمونه رخ دهد( این مورد در مخروط‌های خشن روی می دهد) احتمالا آیین نامه شکل پذیری و چسبندگی لازم برای انجام آزمایش اسلامپ است ( این بتن در هنگام جا دادن در قالب رضایت بخش نیست) .

2- افت ریزشی یا افت فروریختگی : تعداد درصد افت زیاد بوده و به دلیل  وارفتن و پخش شدن بتن ایجاد می شود . این حالت مربوط به مخلوط‌های فوق العاده خیس یا خشن یا کم میار است .

نکته‌هایی که در هنگام انجام آزمایش اسلامپ باید رعایت کرد :

1- ضربه‌ها باید به صورت یکنواخت در سطح لایه پخش شود برای لایه‌های زیرین لازم است قدری کوبه را به سمت داخل کج کرد و نیمی از ضربه‌ها را به صورت مارپیچی از محیط به سمت مرکز وارد نمائید .

2- اگر اسلامپ برشی بدست آید آنگاه آزمایش دوباره تکرار شود یا البته در شکلی نزدیک به اسلامپ واقعی حاصل شود در صورت وقوع مجدد اسلامپ برشی، احتمالا نقاط ضعفی در تهیه طرح مخلوط وجود داشته و این موضوع پایه گزارش ثبت گردد .

3- در صورت فروریختیگی بتن ( بدون وارد شدن نیرو به مخلوط بتن ) با یه تجدید نظر کلی در محاسبات و تناسب اجزاء اختلاط انجام پذیرد .

4- این آزمایش برای بتن‌هایی استفاده می شود که حداکثر قطر سنگدانه‌های مصرف شده در آن برابر 40 میلی متر باشد .

تفاوت‌های استاندارد 492 و 3203 موسسه استاندارد صنعتی ایران :

1- در بند 3 استاندارد 492 بیان شده که بتن قالب اسلامپ را به سه لایه حجمی تقسیم نموده ( ارتفاع لایه اول 6.5 cm ارتفاع لایه دوم 15cm ارتفاع لایه سوم کل مخروط ) در حالی که در بند 4 استاندارد 3203 ایران بیان شده که بتن را در سه لایه پر کنید . ارتفاع هر لایه پس از تراکم با یه تقریبا یک سوم ارتفاع قالب باشد .

2- در بند 3 استاندارد 492 ایران بیان شده که تمام آزمایش از آغاز پر کردن تا برداشتن قالب با یه بدون وقفه در مدت 1.5 دقیقه انجام شود . در حالی که در استاندارد 3203 زمان مشخصات نشده .

3- بند 4-4 استاندارد 3203 ایران بیان می دارد که میزان نشست پایه بلافاصله پس از برداشتن قالب، اسلامپ را با محاسبه تفاضل ارتفاع قالب از بالا شوند ارتفاع بتن پس از برداشتن قالب تعیین کنید . در حالی که در استاندارد 492 ایران هیچ مبنای اندازه گیری مشخص نشده است .

تفاوت‌های استاندارد BS,ASTM

1- بر طبق بخش 102 استاندارد BS1881:93  نشست بتن پایه تا بلندترین نقطه آن سنجیده شود .

2- بر طبق استاندارد ASTMC143-90a نشست بتن پایه تا محل جا به جا نشده مرکز اصلی بتن اندازه گرفته شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

انسانی؟!؟! * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.