جوشکاری در زیر آب

 

بیش از یک صد سال است که قوس الکتریکی در جهان شناخته شده و بکار گرفته می‌شود. اما اولین جوشکاری زیر آب توسط نیروی دریایی بریتانیا انجام شد.

در آن زمان یک کارخانه کشتی سازی برای آب بند کردن نشت‌های موجود در پرچ‌های زیر کشتی که در آب واقع شده بود از جوشکاری زیر آبی بهره گرفت.
در کارهای تولیدی که در زیر آب انجام می‌پذیرد، جوشکاری زیر آبی یک ابزار مهم و کلیدی به شمار می‌آید. در سال ۱۹۴۶ الکترود‌های ضد آب ویژه ای در هلند توسعه یافت.

سازه‌های فرا ساحلی از قبیل دکل‌های حفاری چاه‌های نفت، خطوط لوله و سکوهای ویژه ای که در آب‌ها احداث می‌شوند، در سالهای اخیر به طرز چشمگیری در حال افزایش اند.
بعضی از این سازه‌ها نواقصی را در عناصر تشکیل دهنده اش و یا حوادث غیر مترقبه از قبیل طوفان تجربه خواهند کرد. در این میان هرگونه روش بازسازی و مرمت در این گونه سازه‌ها مستلزم استفاده از جوشکاری زیر آبی است.

جوشکاری زیر آبی را می‌توان در دو دسته طبقه بندی کرد:


۱) جوشکاری مرطوب
۲) جوشکاری خشک
 جوشکاری مرطوب:
نام جوشکاری مرطوب حاکی از آن است که جوشکاری که در زیر آب صورت می‌پذیرد، مستقیماً در معرض محیط مرطوب قرار دارد. در این روش از جوشکاری از نوعی الکترود ویژه استفاده می‌شود و جوشکاری به صورت دستی درست مانند همان جوشکاری که در فضای بیرون آب انجام می‌شود، صورت می‌گیرد.
آزادی عملی که جوشکار در حین جوش کاری از این روش دارد، جوشکاری مرطوب را موثر تر و به روشی کارا و از نقطه نظر اقتصادی مقرون به صرفه کرده است. تامین کننده نیروی جوشکاری روی سطح مستقر شده است و توسط کابل‌ها و شیلنگ‌ها به غواص یا جوشکار متصل می‌شود.
▪ در جوشکاری مرطوب MMA (جوشکاری قوس فلزی دستی)،۲ دو مشخصه زیر بکار گرفته می‌شود:
۱) تامین کننده نیرو: dc
۲) قطبیت: قطبیت منفی
جوشکاری خشک:

جوشکاری بیش فشاریا خشک  در اتاقک‌های پلمپ شده در اطراف سازه یا قطعه ای که می‌خواهد جوشکاری شود، استفاده می‌شود. این اتاقک در یک فشار معمولی پر از گاز می‌شود (که معمولاً از هلیوم حاوی نیم بار۵ اکسیژن است). این جایگاه روی خطوط لوله قرار گرفته و با هوایی مخلوط از هلیو و اکسیژن که قابل تنفس باشد پر شده و در فشاری که جوشکاری آنجا صورت می‌پذیرد و یا فشاری بیشتر از آن اجرا می‌شود. در این روش در اتصالات جوش بسیار با کیفیتی ایجاد می‌شود به طوری که با اشعه ایکس و دیگر تجهیزات لازم ایجاد می‌شود. فرایند جوشکاری قوس گاز تنگستن در این قسمت بکار گرفته خواهد شد. محوطه زیر جایگاه در معرض آب قرار دارد. بنابراین جوشکاری در محل خشکی صورت گرفته ولی در فشار هیدرو استاتیکی آب دریا که در محیط مجاور آن قرار دارد.
خطرات بغرنج :
برای غواص یا جوشکار خطر شک الکتریک وجود خواهد داشت. اقدامات احتیاطی که انجام شده اند عبارتند از عیق بندی مناسب و در حد کافی تجهیزات جوشکاری، بسته شدن منبع الکتریسیته درست زمانی که قوس به پایان می‌رسد و نیز محدود کردن ولتاژ جوشکاری قوس فلزی دستی در مدار باز دستگاه جوشکاری. خطر دیگر تولید شدن هیدروژن و اکسیژن در جوشکاری مرطوب توسط قوس است.
اقدام‌های احتیاطی می‌بایستی در مورد بلند کردن کپسول‌های گاز نیز رعایت شود. به این دلیل که آنها به صورتی بالقوه توانایی زیادی برای منفجر شدن دارا هستند. خطر بعدی ای که سلامت یا جان جوشکار را تهدید می‌کند نیتروژنی است که در فشار زیاد در معرض هوا قرار گرفته و می‌تواند به وی آسیب برساند.
 اقدامات احتیاطی شامل فراهم آوری یک منبع گاز یا هوای اضطراری می‌شود که در کنار غواص قرار گرفته است و نیز اتاقک فشار زدایی برای جلوگیری از خفگی توسط نیتروژن که بعد از اشباع شدن روی سطح پخش می‌شود.
در سازه‌هایی که از جوشکاری مرطوبِ زیر آب استفاده می‌کنند، بازرسی بعد از جوشکاری ممکن است بسیار مشکل تر از جوشکاری‌هایی باشد که در محیط بیرون و در معرض هوا انجام می‌پذیرد. اطمینان از بی نقص بودن چنین جوشکاری‌هایی به مراتب اهمیت بیشتری پیدا کرده و در واقع احتمال عیب و کاستیِ ناشناخته ای پدیدار شود، وجود دارد.
 مزایای جوشکاری خشک:
۱) ایمنی غواص – جوشکاری
۲) کیفیت خوب جوش
۳) کنترل سطح جوشکاری

معایب جوشکاری خشک :


۱) اتاقک یا جایگاه جوشکاری تجهیزات پیچیده و خدمات پشتیبانی زیادی را مستلزم می‌داند و خود اتاقک به طرز غیر متعارفی پیچیده است.
۲) هزینه و ارزش مالی این اتاقک به صورت قابل ملاحظه ای بالا بوده و بسته به عمق محل کار هزینه آن افزایش می‌یابد.
مزایای جوشکاری مرطوب:
جوشکاری مرطوب که در زیر آب به صورت دستی صورت می‌گیرد، در مرمت و بازسازی سازه‌های فراساحلی در سالهای اخیر به سرعت در حال رشد و گسترش است.
۱) چند کاره بودن و داشتن هزینه کمتر در جوشکاری مرطوب باعث شده که میل و اشتیاق بیشتری به این روش وجود داشته باشد.
۲) برخورداری از سرعت مناسب در هنگام اجرای طرح از دیگر مزایای این روش است.
۳) در مقایسه با جوشکاری خشک هزینه کمتری دارد.
۴) در این روش جوشکار می‌تواند به قسمت‌هایی از سازه‌های فرا ساحلی دسترسی داشته باشد که با استفاده از روش‌های دیگر قابل جوشکاری نیست.
۵) احتیاج به هیچ نوع محصور سازی نبوده و بنابراین زمانی نیز برای آن تلف نخواهد شد. تجهیزات و دستگاههای استاندارد مرسوم به آسانی قابل استفاده است . به وسایل زیادی هم برای انجام یک کار جوشکاری مورد نیاز نیست.
معایب جوشکاری مرطوب:
۱) آبدیدگی سریع فلز جوشکاری- دلیل این آبدیدگی آبی است که در اطراف آن وجود دارد. اگرچه آبدیدگی نیروی تنش پذیری را در جوشکاری افزایش می‌دهد ولی میزان کش پذیری و موثر بودن جوش را کاهش داده، سختی و روزن داری آن را بالا می‌برد.
۲) تولید زیاد هیدروژن- حجم بسیار زیادی از هیدروژن در منطقه جوشکاری ایجاد می‌شود که بر اثر تفکیک بخار آب در منطقه قوس به وجود آمده است.
۳) از دیگر معایب آن دید پذیری کم است. گاهی اوقات جوشکار نمی‌تواند به درستی منطقه مورد نظر را جوش دهد.

 

2 نظر روی “جوشکاری در زیر آب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

انسانی؟!؟! * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.